ดังตฤณ : อันนี้เรียกว่าเป็นกตัตตากรรม คือใจจริงๆไม่ได้คิดร้ายขนาดนั้น แต่ว่าพูดไปอย่างนั้นด้วยจุดมุ่งหวังอย่างอื่น
ทีนี้กรรมคือเจตนา เจตนาคือกรรม กรรมของเราจริงๆก็คืออยากหย่า ขอให้ยอมหย่า ตัวนี้คือกรรมจริงๆ ส่วนวิธีที่จะไปถึงกรรมนั้นมันเป็นกรรมอีกแบบหนึ่ง กรรมทางวาจาเนี่ยยังไงมันก็เกิดขึ้นนะครับ ตรงที่เราอยากด่าให้เขาเกิดความเจ็บเนี่ย ไม่ว่าจะด้วยการพูดยังไงมันก็เป็นของจริงทั้งนั้นแหละ มันพูดออกมาจากปากมันของจริงๆแน่ๆ ถึงแม้ว่าใจเราจะไม่ได้เล็งอย่างนั้นก็ตาม มันเป็นกตัตตากรรม มันไม่ใช่กรรมที่เล็งไปตรงๆ ปากใจไม่ได้ตรงกัน แต่มันก็เป็นกรรมทั้งในแง่ที่ว่าเรามุ่งหมายจะจบเรื่องกับเขา อันนื้คือกรรมที่แท้จริง เราอยากจะจบ และวิธีทำกรรมนั้นเราใช้รูปแบบของการด่าทอเสียดแทงให้เกิดความเจ็บปวด ตัวเสียดแทงให้เกิดความเจ็บปวดนั้นน่ะก็ของจริงที่เกิดขึ้นในตัวเขาเช่นกัน
เพราะฉะนั้นกรรมนี้ก็สำเร็จเช่นกันนะครับ ไม่ใช่ว่าเราไม่ได้เจตนาอย่างนั้นจริงๆ แล้วเราพูดไปเนี่ยมันจะไม่มีผล ในที่สุดเราก็จะต้องได้รับผลที่เป็นกรรม
เวลาที่กรรมถึงเวลาเผล็ดผล เราก็จะต้องได้เจอใครมาเสียดแทงใจ โดยที่เขาไม่ได้ประสงค์ร้ายอย่างแท้จริง เขาแค่จะทำให้เราเกิดอาการทางใจบางอย่าง เพื่อบรรลุจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา เหมือนกัน!
คือเราเคยทำกรรมไว้ยังไง เวลาที่มันย้อนกลับมาเนี่ยนะครับก็แบบนั้นเป๊ะเลย
ทีนี้จริงๆเนี่ย .. ผมเข้าใจนะคือบางทีเราพยายามดีๆแล้วไม่เลิกลา มีเหตุอะไรที่ไม่พอใจกันก็ตาม ไม่สามารถที่จะอยู่ต่อกันได้แล้ว พยายามทุกวิถีทาง เสร็จแล้วมาพยายามด้วยวิธีที่เราคิดว่าดีที่สุดเนี่ยนะครับ ขอให้มองอย่างนี้ก็แล้วกัน ครั้งต่อไปนะครับกรรมยังไงก็เป็นกรรม ไม่ว่าเราจะมุ่งหวังให้เกิดอะไรจริงๆขึ้นก็ตาม ตอนที่เราทำแล้วเกิดปฏิกิริยาทางใจของคน ตามที่เราเล็งไว้เนี่ย ปฏิกิริยานั้นถือว่าเป็นผลของกรรมที่สำเร็จแล้วทั้งสิ้น
คือถ้าเราคิดอยู่ตั้งใจอยู่แล้วยังไม่ได้พูดออกไป หรือพูดออกไปแล้ว ไม่ได้เกิดปฏิกิริยาทางใจเป็นทุกข์ที่มากมายอะไร อย่างนั้นกรรมก็ยังไม่ได้เดินมาเต็มรูปแบบเท่าไหร่
แต่ถ้าเรามุ่งหวังให้เขาเจ็บ แล้วเขาเจ็บจริงๆ เนี่ยตัวนี้แหละที่สำเร็จ เป็นตัววัดว่ากรรมของเราสำเร็จแล้ว มีเงากรรมของเรามันก่อตัวขึ้นตามเราแล้ว
เวลาจะดูเนี่ยนะ สมมุติว่าดูจากมุมมองของคนที่มีตาทิพย์นะ เขาจะมองว่าเวลาที่เราพูดด่าไปกะให้เจ็บ แต่เจ้าตัวเนี่ยไม่ได้ทุกข์ไม่ได้เจ็บไม่ได้สาหัสอะไรเท่าไหร่ มันก็เป็นบาปของเราฝ่ายเดียว เป็นบาปที่ปรุงแต่งจิตของเราให้จิตของเรามืด และจิตที่มืดนั้นมันก็จะมีผลให้จิตวิญญาณเนี่ยมีแนวโน้มที่จะตกต่ำ ถ้าไม่ยกระดับด้วยบุญอื่นไม่ช้อนขึ้นมาด้วยบุญชนิดอื่น เนี่ยมันก็จะเห็นแบบนี้
แต่ถ้าหากว่าเราด่าไปแล้วเสียดแทงไปแล้ว แล้วมีอาการทางใจเป็นปฏิกิริยาของผู้ฟังออกมาเป็นความเจ็บปวดเป็นความเจ็บแสบเจ็บร้อนเนี่ย มันจะมีเงากรรมแบบนึงก่อตัวขึ้นมาชัดเจนคือมีความแสบร้อน มีอาการดำมืด มีอาการของเจตนาประทุษร้ายที่ก่อตัวขึ้นเต็มรูปแล้วครบวงจร มันจะมีลักษณะห่อหุ้มบางอย่างที่มันคลอบเราไว้แล้วมันไม่หายไปไหนนะ
คือกรรมนั้นเนี่ย .. กรรมมันไม่มีที่อยู่ มันมีแต่ความจริงเป็นที่อาศัย
ถ้าเคยเกิดภาวะเจตนาแบบนั้น เคยเกิดปฏิกิริยาทางใจจากผู้รับแบบนั้น ตัวนี้มันจะไม่หายไปไหน มันเกิดขึ้นจากความจริงแล้วมันอาศัยความจริงอยู่ กรรมเนี่ยไม่ได้อาศัยจิต ไม่ได้อาศัยจิตเป็นที่ตั้ง แต่อาศัยความจริงที่เกิดขึ้นแล้วเป็นที่ตั้ง พูดง่ายๆว่าอาศัยสัจจะที่มันเคยเกิดขึ้นในจักรวาลเนี่ยเป็นตัวตั้ง
ตัวสัจจะเป็นที่ตั้งที่ใหญ่ที่สุดในจักรวาล ถ้าอะไรเคยเกิดขึ้นแล้วสิ่งนั้นมันจะรอเวลาย้อนกลับมาให้ผลเสมอนะครับ
ทีนี้เราก็ระลึกไว้ในครั้งต่อๆไปว่า เราจะมีจุดมุ่งหมายที่จะจบดีหรือจะทำให้เกิดอะไรขึ้นก็ตามเนี่ย อย่าใช้วิธีประทุษร้ายจิตใจนะครับ เพราะนั่นคือการก่อเวร นั่นคือการสร้างเหตุที่เราจะต้องได้รับผลแบบเดียวกัน
เวลาคนนะครับถ้าเห็นจริงๆ คือก้าวข้ามความเชื่อไปนะ แต่รู้จริงๆว่าทำกรรมอะไรแล้วจะได้รับผลอะไรเนี่ย เห็นเป็นนิมิตเห็นเป็นภาพชัดๆเลยนะ จะกลัวมาก คือแม้จะทำให้คนเนี่ยเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ หรือว่าจะเกิดความเจ็บปวดแม้แต่นิดนึง จะไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย เพราะเห็นว่ามันจะต้องย้อนกลับมาให้ผลกับตัวเราในวันนึงข้างหน้าเสมอนะครับ
พอคนฉลาดเรื่องกรรมนะ
มันจะฉลาดวิธีคิดแก้ปัญหาไปด้วยนะครับ ไม่ว่าจะอยากจบอยากจะเลิกอะไรกับใครยังไงเนี่ย
ในที่สุดมันจะคิดออกมันจะหาทางได้นะครับ
............................................................
๒๗
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔
รายการปฏิบัติธรรมที่บ้าน
ตอนไลฟ์คลับเฮาส์และเฟสบุ๊ค
คำถาม : แกล้งด่าบุพการีของคนรัก เพื่อให้เขายอมหย่า แต่ไม่มีเจตนา ตั้งใจจะไปขอโทษ เป็นบาปไหม?
ระยะเวลาคลิป ๖.๓๙ นาที
รับชมทางยูทูบ https://www.youtube.com/watch?v=JTptpsZW26Y&list=PLmDLNhxScsWO7ZAuqr-FC25dor6ETZhM-&index=53
ผู้ถอดคำ แพร์รีส แพร์รีส
