ดังตฤณวิสัชนา ๒๕๕๖
การเจริญสติในชีวิตประจำวัน
๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๖ ที่ณัฐชญาคลินิก
ดังตฤณ:
ของเรามันท้อเยอะ เพราะว่าปัญหามันมาอยู่เรื่อยๆ และส่วนใหญ่มันปัญหาหยุมหยิม คือเป็นปัญหาเรื่องคนน่ะ อาจจะเส้นทางมันทำงานกับคนที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่ พูดกันตรงๆ นะ มันเป็นเส้นทางของเราน่ะ ถ้าทำเองมันจะอย่างนี้แหละ คือส่วนใหญ่เนี่ย มันจะต้องมาพึ่งตัวเอง แล้วเสร็จแล้วเราก็จะรู้สึกว่าบางอย่างเนี่ยเราไม่ได้ถนัด เราไม่ได้ชำนาญ แต่ก็ต้องไปฝืนใจ มันก็เลยทำอะไรไม่ดีจริง มันไม่ดีสุดสักอย่าง
๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๖ ที่ณัฐชญาคลินิก
ดังตฤณ:
ของเรามันท้อเยอะ เพราะว่าปัญหามันมาอยู่เรื่อยๆ และส่วนใหญ่มันปัญหาหยุมหยิม คือเป็นปัญหาเรื่องคนน่ะ อาจจะเส้นทางมันทำงานกับคนที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่ พูดกันตรงๆ นะ มันเป็นเส้นทางของเราน่ะ ถ้าทำเองมันจะอย่างนี้แหละ คือส่วนใหญ่เนี่ย มันจะต้องมาพึ่งตัวเอง แล้วเสร็จแล้วเราก็จะรู้สึกว่าบางอย่างเนี่ยเราไม่ได้ถนัด เราไม่ได้ชำนาญ แต่ก็ต้องไปฝืนใจ มันก็เลยทำอะไรไม่ดีจริง มันไม่ดีสุดสักอย่าง
เอาละ ก็คือถ้าเราสร้างความเข้มแข็งทางใจด้วยการสลัดเอาความรู้สึกเป็นทุกข์แบบเนี้ย ในลักษณะที่เราถูกครอบด้วยกรงขังอะไรบางอย่างออกไปได้เนี่ยนะ ด้วยวิธีเนี้ย ที่พี่บอกเนี่ย แล้วเอาความรู้สึกว่าจิตใจที่มันปลอดโปร่งแล้วเนี่ยไปคุยกับคน เค้าจะรู้สึกปลอดโปร่งตาม
แต่ที่ผ่านมาเนี่ย มันเหมือนเราเอาความทุกข์ไปคุยกับเค้า เวลาคุยอ่ะ เราคุยในลักษณะอ้อนวอน เราไม่ได้คุยในลักษณะอธิบาย เข้าใจไหม เข้าใจความรู้สึกทางใจไหม เหมือนจะพยายามอ้อนวอนให้เค้าเข้าใจซักที หรือว่าทำตัวดีขึ้นซักที หรือว่าทำตัวมีประสิทธิภาพมากขึ้นซักทีอะไรอย่างเนี้ย มันเป็นอาการอ้อนวอน ไม่ใช่อาการอธิบาย ซึ่งเค้าก็จะติดอยู่ในอาการอ้อนวอนแบบเดียวกับเรา เข้าใจหรือเปล่า คือมัน มันวนอยู่กับอาการพยายาม ไม่ได้ยืนอยู่บนจุดของความเข้าใจ พื้นฐานของความเข้าใจ
ถ้าเรามีจิตที่ปลอดโปร่งแล้วไปอธิบายให้เค้าฟังว่า เนี่ยเอ่อ เราต้องการอะไรอย่างนี้นะ เป้าหมายของเราคืออย่างนี้นะ แล้วเสต็บ บาย เสต็บ (step by step) อย่างงี้ ๆ ๆ เนี่ย เรียกว่า เป็นการเอาจิตที่โปร่งใส ไปทำให้เค้าโปร่งใสตาม มีขั้นมีตอนตาม แต่ถ้าจิตของเรามันยังติดวนอยู่กับปัญหา หรือความทุกข์ แล้วเราไปพูดกับเค้า เค้าจะรู้สึกถึงความวกวน ติดอยู่กับปัญหา ติดกับอยู่กับปัญหาไม่เลิกของเรา เข้าใจพอยท์ (point) นะ
